W uroczystości Świętych i w inne święta odprawia się tak samo jak przepisaliśmy na niedzielę, z tą różnicą, że trzeba odmówić psalmy, antyfony i lekcje odpowiednie na dany dzień. Co do ilości należy trzymać się przepisów podanej wyżej miary.

Rozumie się, że oficja Jutrzni i Nieszporów nigdy nie powinny być pozbawione Modlitwy Pańskiej, odmówionej w całości przy końcu przez przełożonego, a inni mają jej słuchać. Ma tak być z powodu cierni zgorszenia, które zwykle powstają, aby zgromadzeni oczyścili się z takich błędów przez obietnicę zawartą w modlitwie: Odpuść nam, jako i my odpuszczamy. Na wszystkich innych godzinach oficjum mówi się głośno tylko ostatnie wezwanie tej modlitwy, aby wszyscy odpowiedzieli Ale nas zbaw ode złego.

W dni powszednie należy w następujący sposób odprawiać Jutrznię: odmawia się psalm sześćdziesiąty szósty bez antyfony, przeciągając go nieco jak w niedzielę, aby wszyscy zdążyli na pięćdziesiąty, który odmawia się z antyfoną. Potem następują według zwyczaju dwa psalmy, a mianowicie w poniedziałek piąty i trzydziesty piąty, we wtorek czterdziesty drugi i pięćdziesiąty szósty, w środę sześćdziesiąty trzeci i sześćdziesiąty czwarty, w czwartek osiemdziesiąty siódmy i osiemdziesiąty dziewiąty, w piątek siedemdziesiąty piąty i dziewięćdziesiąty pierwszy, w sobotę zaś sto czterdziesty drugi i kantyk z Księgi Powtórzonego Prawa, który dzieli się na dwie części przez Chwała Ojcu. W inne dni będzie się odmawiać kantyki właściwe na każdy dzień z proroków, tak jak je śpiewa Kościół Rzymski. Następnie przychodzą psalmy Chwalcie i jedna lekcja z Apostoła odmówiona z pamięci, responsorium, hymn, werset, kantyk z Ewangelii i litania. Na tym kończy się to oficjum.