Przepaszmy więc biodra nasze wiarą i pełnieniem dobrych uczynków, prowadzeni przez Ewangelię, podążajmy Jego drogami, abyśmy zasłużyli ujrzeć Tego, który nas wezwał do swego Królestwa. Wcale nie dochodzi się do Przybytku tego Królestwa, w którym chcemy mieszkać, jeśli się nie biegnie drogą dobrych uczynków. Zapytajmy jednak Pana razem z prorokiem, mówiąc doń: Panie, kto zamieszka w Twoim przybytku, kto spocznie na Twej świętej górze?
Po takim zapytaniu posłuchajmy, bracia, Pana, który odpowiada i wskazuje nam drogę do swego przybytku, mówiąc: Ten, kto chodzi bez zmazy i postępuje sprawiedliwie, kto mówi prawdę w swym sercu, kto nie popełnia podstępu swym językiem, kto nie wyrządził krzywdy bliźniemu swemu, kto nie dał wiary potwarzy rzuconej na bliźniego.
Kto złośliwego diabła, czymkolwiek by go kusił, razem z jego pokusami, gdy tylko się narodzą, odpychając od oczu swego serca, wniwecz obraca, a wymysły jego za nic ma i o Chrystusa rozbija. Ci, którzy bojąc się Boga, nie wbijają się w pychę z powodu swego dobrego sprawowania, lecz przekonani, że dzięki Bogu dzieje się to, co jest z nich dobre, a nie z ich własnej mocy, uwielbiają Pana, który w nich działa, mówiąc z prorokiem: Nie nam Panie nie nam, ale imieniu Twemu daj chwałę.
Jak nawet Apostoł Paweł niczego sobie nie przypisywał ze swego apostołowania, lecz mówił: Z łaski Boga jestem tym, czym jestem. Powiedział także: Kto się chlubi, niech w Panu się chlubi.

Pan, szukając robotnika swego w gromadzie ludu, do którego tak woła, mówi ponownie: Czy jest człowiek, który chce żyć i pragnie ujrzeć dni dobre? A gdy ty, słysząc to, odpowiesz: „Oto ja”, Bóg ci powie: „Jeśli chcesz posiąść życie prawdziwe i wieczne, «pohamuj swój język od złego i niech twoje wargi nie głoszą podstępu. Odwróć się od zła, a czyń dobro. Szukaj pokoju i idź za nim».
Gdy tak będziecie postępować, moje oczy będą na was zwrócone, a uszy moje na wasze modlitwy i zanim Mnie wezwiecie, powiem: «Oto jestem przy was»”. Bracia najdrożsi, czy jest coś słodszego dla nas nad ten głos Pański, który nas zachęca? Oto Pan wskazuje nam w dobroci swojej drogę życia.

Powstańmy więc wreszcie, skoro Pismo nas budzi i woła: Już pora, abyśmy ze snu powstali. Otwórzmy oczy na przebóstwiające światło. Uważnymi uszami słuchajmy głosu Bożego, który codziennie woła i nas upomina: Jeśli dzisiaj usłyszycie głos Jego, niech serca wasze nie będą twarde. I znowu: Kto ma uszy zdolne słyszeć, niech słucha, co mówi Duch do Kościołów. A co takiego mówi? Przyjdźcie, synowie, słuchajcie mnie; nauczę was bojaźni Pańskiej. Biegnijcie, póki wam służy światło życia, aby was nie pochłonęły ciemności śmierci.