Obowiązek ogłoszenia godziny Oficjum Bożego we dnie i w nocy spada na opata. Będzie go wypełniał albo sam, albo powierzy go sumiennemu bratu, aby wszystko odbyło się we właściwych godzinach. Ci, którym polecono, będą intonowali psalmy i antyfony po opacie według swej kolejności. Niech nikt nie ośmiela się śpiewać ani czytać, jeżeli nie potrafi tak się z tego wywiązać, aby słuchacze się budowali. Ten, któremu opat nakaże, ma to zrobić z pokorą, powagą i bojaźnią Boga.

Jeśli mnich przy jakiejkolwiek pracy, w kuchni, w piwnicy, przy posłudze, w piekarni, w ogrodzie, wykonując rzemiosło, w jakimkolwiek miejscu zawini, uszkodzi lub zgubi jakikolwiek przedmiot, czy popełni jakieś inne przekroczenie, pójdzie natychmiast oskarżyć się przed opatem i zgromadzeniem. Jeżeli tego nie zrobi, a jego uchybienie dojdzie do wiadomości innego, ma ulec surowszemu skarceniu. Jeśli idzie o tajemny grzech duszy, wyzna go tylko opatowi lub ojcom duchowym, którzy umieją leczyć swoje i cudze rany, nie wyjawiając ich ani rozgłaszając.

Jeśli się ktoś pomyli recytując psalm, responsorium, antyfonę lub lekcję i jeśli nie upokorzy się tam przed wszystkimi przez zadośćuczynienie, ma być surowiej ukarany. Nie chciał bowiem przez pokorę naprawić tego, w czym zawinił przez niedbalstwo. Chłopcy za takie przewinienia mają być ukarani chłostą.