W dni powszednie należy w następujący sposób odprawiać Jutrznię: odmawia się psalm sześćdziesiąty szósty bez antyfony, przeciągając go nieco jak w niedzielę, aby wszyscy zdążyli na pięćdziesiąty, który odmawia się z antyfoną. Potem następują według zwyczaju dwa psalmy, a mianowicie w poniedziałek piąty i trzydziesty piąty, we wtorek czterdziesty drugi i pięćdziesiąty szósty, w środę sześćdziesiąty trzeci i sześćdziesiąty czwarty, w czwartek osiemdziesiąty siódmy i osiemdziesiąty dziewiąty, w piątek siedemdziesiąty piąty i dziewięćdziesiąty pierwszy, w sobotę zaś sto czterdziesty drugi i kantyk z Księgi Powtórzonego Prawa, który dzieli się na dwie części przez Chwała Ojcu. W inne dni będzie się odmawiać kantyki właściwe na każdy dzień z proroków, tak jak je śpiewa Kościół Rzymski. Następnie przychodzą psalmy Chwalcie i jedna lekcja z Apostoła odmówiona z pamięci, responsorium, hymn, werset, kantyk z Ewangelii i litania. Na tym kończy się to oficjum.

W niedzielę na Jutrzni odmówi się naprzód psalm sześćdziesiąty szósty, bez antyfony jednym ciągiem. Potem odmówi się pięćdziesiąty z Alleluja, następnie sto siedemnasty i sześćdziesiąty drugi, potem kantyk Błogosławcie i psalmy Chwalcie. Lekcję z Apokalipsy z pamięci, responsorium, hymn, werset, kantyk Błogosławiony z Ewangelii i litanię. Na tym kończy się to oficjum.

W niedzielę należy wstawać wcześniej na Wigilie. Zachowuje się na Wigiliach następujący porządek: po odśpiewaniu, jak postanowiliśmy wyżej, sześciu psalmów i wersetu, wszyscy bracia zasiadają na ławach w porządku i kolejności starszeństwa. Będzie się czytać z księgi, jak już powiedzieliśmy, cztery lekcje z ich responsoriami, tylko po czwartym responsorium kantor powie Chwała Ojcu, a gdy tylko zacznie, wszyscy natychmiast z uszanowaniem powstaną. Po tych następuje po porządku sześć dalszych psalmów z antyfonami i wersetem. Z kolei znowu czyta się cztery lekcje z ich responsoriami, w takim porządku jak poprzednio. Po tym odmawia się trzy kantyki z proroków wyznaczone przez opata. Te kantyki śpiewa się z Alleluja. Po odmówieniu wersetu i błogosławieństwie opata czyta się dalsze cztery lekcje z Nowego Testamentu, w takim porządku jak poprzednio. Po czwartym responsorium niech opat zaintonuje hymn Ciebie, Boże, chwalimy. Po jego ukończeniu niech opat odczyta urywek z Ewangelii, przy czym wszyscy mają stać z uszanowaniem i bojaźnią. Po odczytaniu wszyscy odpowiadają Amen, a opat zaraz rozpocznie hymn Tobie przystoi chwała, a po udzieleniu błogosławieństwa rozpoczynamy Jutrznię. Ten porządek Wigilii należy zachować zarówno w czasie lata, jak i zimy, chyba żeby przypadkiem bracia później wstali, co nie powinno się zdarzyć. Wtedy należałoby coś skrócić z lekcji lub responsoriów. Trzeba jednak starannie czuwać, aby się to nie zdarzyło. Jeżeli jednak się zdarzy, ten, kto to spowodował przez zaniedbanie, niech należycie zadośćuczyni Bogu w kościele.

Od Wielkanocy aż do pierwszego listopada należy zachować wszystko tak samo, jak powiedziano, jeśli idzie o psalmy. Nie czyta się jednak lekcji z ksiąg, gdyż noce są krótkie. Zamiast owych trzech lekcji odmawia się z pamięci jedną ze Starego Testamentu, po czym następuje krótkie responsorium. Dalszy ciąg ma być odprawiony, jak postanowiono na zimę, to znaczy, że w czasie nocnych wigilii trzeba odmówić nie mniej niż dwanaście psalmów, nie licząc psalmu trzeciego i dziewięćdziesiątego czwartego.